~Kasım Bahçesi~

Közümde kuruttuğum gülü,

asıyorum yakana

gururunla taşı ve

övün diye

sahtekarlığınla.

 

Asıyorum yakana

nişanesini kanmışlığın.

korkuyla sök at ve

ağla. Sızlatır

yaralarım.

 

Asılıyorum yakana,

geri ver hayalimi,

inancımı ışığa,

sonsuzluğa

uçmaktayım.

 

Asıyorum darağacına

tüm kırık

aynadan sızmış

kanımı.

 

Asılıyorum yine karanlığa

bir hovarda gibi…

 

Yağmur

 

8 Ocak ‘08