Rast gele...
Gündüz güneşin ateşinde
Aydınlatılmış gecemde
Ben etrafında dönmüşüm bende.
Değmeden mumun alevine
Söndürdüler günümü
İki dudak arası nefesle.
Karanlığı getirdiler geceme,
Emanet ellerin hiddetiyle…
Sırrını bilemedim kibirimle
Medet umup kelimelerde
Ateşe düşmüş kanadın hırçın,
Eriyen Can’ın bihaber
Gamzene hasretim ümidimle.
Kırılmış cam kesikleri
Tenimde çiselese kan zerresi,
Sildiler beyaz gülle her şeyi…
Kandırılmış günümle dikeni,
Batırıp dolu yüreğe
Yoksaydılar dilsiz gölgeni…
Meşaleyi zamk’layıp dalına
Tûba’dan bir yaprak dünyana
Girse, gözlerinin içine
Son feryâdıyla sinse hücrelerine…
Kaba rast en zorudur
Duyursam seni en kabasıyla
Rast gele sevgili
Rast gele…
Yerini bilene de
Ben öle
Ben seve
Kim sevile…
Yandı can ipim
Bu sessizliğe…
Yağmur
14.08.07
01:30
0 yorum yazılmıştır
Yorum yaz!